തിരിച്ചറിവ്

ബുള്ളറ്റ് ഓടിക്കുമെന്നല്ലാതെ ഈ കനത്ത വാഹനം ഒരിക്കലും എനിക്കു വഴങ്ങിയിട്ടില്ല. റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനിലെ പേ & പാര്‍ക്കില്‍ വല്ലാത്ത തിരക്ക്. പണം പിരിക്കാനിരിക്കുന്നത് ഒരു മെലിഞ്ഞ സുന്ദരിക്കുട്ടി. വണ്ടി വക്കാനിടമില്ല. ഒന്നുരണ്ടു വണ്ടികള്‍ മെല്ലെ അനക്കി ഇടമുണ്ടാക്കിത്തന്നു.
“വണ്ടി സെന്ട്രല്‍ സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ചാല്‍ സ്ഥലമുണ്ട്. ”
ഞാന്‍ സെന്ട്രല്‍സ്റ്റാന്റില്‍ വക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. വണ്ടി ഊര്‍ന്നു പിറകോട്ടുപോരുന്നു. വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു. സ്റ്റാന്റ് നിലത്തു കുത്തുന്നുണ്ട് പക്ഷേ മണ്ണുകിളച്ചു വീണ്ടും പിറകോട്ട്!
” ഒന്നുമാറൂ !”
അവള്‍ അനായാസം വണ്ടിയില്‍ കയറി , കാലുകുത്തി ശരീരം പിറകോട്ടു ചലിച്ചു. എങ്ങനെയെന്നറിയില്ല . വണ്ടി സ്റ്റാന്റില്‍!
” എനിക്കിതു പറ്റാറില്ല!”
” ഇതെളുപ്പമാണ്! ” രണ്ടു തവണ കൂടി വണ്ടി ഇറക്കി വൃത്തിയായി സ്റ്റാന്റില്‍ വച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്ന ഒരു പടം ഫേസ് ബുക്കിലിട്ടാല്‍ നല്ല രസമായിരിക്കും.” ഞാന്‍ മൊബൈലെടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു
“ആയിരിക്കും പക്ഷേ ചെറിയൊരു കുഴപ്പമുണ്ട്?”
“എന്തു കുഴപ്പം?”
“എന്റെ ഫോട്ടോ എവനെങ്കിലുമെടുത്താല്‍ അവന്റെ ഉണ്ട ഞാന്‍ ഒറ്റത്തൊഴിക്കു പൊട്ടിക്കും!”
ഞാന്‍ മൊബൈല്‍ പോക്കറ്റില്‍ത്തന്നെയിട്ടു.

ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും

ചിതറിയ ചിത്രങ്ങളും , അറ്റുപോയി ഇടക്കിടെ വിളക്കിയ പ്രജ്ഞയും
മുറുകിയ പിടിയില്‍ നിന്നൂര്‍ന്നു പോകുന്ന കൈ!
നിലവിളിയുടെ ആവൃത്തിയിലേക്കുയരുന്ന താരാട്ട്
ഊഞ്ഞാലാടുന്ന പാവക്കുട്ടികള്‍
തകര്‍ന്ന പാലത്തിനും മറുകരയ്ക്കുുമിടയില്‍
ഒരാര്‍ത്തനാദത്തിന്റെ അകലം.
എന്നിട്ടും,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് മധുരവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന് കയ്പ്പുമായിരുന്നു
സ്വപ്നത്തിന്റെ അടഞ്ഞ സുഷുപ്തിയില്‍നിന്നും ഉണര്‍ച്ചയുടെ
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന സത്യത്തിലേക്ക് ഒരു ഞൊടി ദൂരം !

(July 22, 2013 ·)

)

ഒരു കുറിപ്പ്

നിന്റെ ഹരിത നിശാവസ്ത്രത്തോട്
ഇളം പാടല ചേലക്ക് പ്രണയ വൈജാത്യം!
തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ആകസ്മികമായിരുന്നോ?

സ്നേഹത്തിന്റെ ,
സോപ്പുകുമിളയുടെ നേര്‍ത്ത ഭിത്തിയുടെ കനം മാത്രമുള്ള
അതിര്‍ വരമ്പ് !
ലിറ്റ്മസ് പേപ്പറില്‍
ഇളം പാടല നിറത്തില്‍
അടുത്തടുത്ത് രണ്ടു വരകള്‍ !!
അപ്പൂപ്പന്‍ താടി പോലുള്ള
നിന്റെ ലാഘവത്വത്തിന്
പേരിനേക്കാള്‍ മൃദുലത !
നീ വായിച്ചു മടക്കിയ പുസ്തകം
” so much depends
upon

a red wheel
barrow

glazed with rain
water

beside the white
chickens.”

പാനപാത്രത്തിലെ അവശേഷിപ്പുകളിലേക്ക് വഴികള്‍ തേടി
വക്കിലൂടെ വഴി തെറ്റിയ ഉറുമ്പുകള്‍
ജീവിതം മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ട ആത്മഹത്യയായിരുന്നുവെന്ന് നീ!
നോട്ടു പുസ്തകത്തില്‍
വളരെ ചെറിയൊരു കുറിപ്പ്
” ഓടി തളര്‍ന്നവര്‍ മാത്രമല്ല
ഇടയ്ക്ക് നിര്‍ത്തുന്നത്”
നമുക്ക് പുസ്തകമടച്ചു വയ്ക്കാം !

മരണശേഷം

സ്നേഹിതാ,

കത്തി മേശവലിപ്പിലുണ്ട്

നിനക്കെന്നെ കീറി മുറിക്കാം

നിനക്കുമാത്രം കാണാനായ ആന്തരിക അഴുക്കുകള്‍ ,

അതിനി എന്റെ മാത്രം രഹസ്യമല്ല.

തെക്കും വടക്കും

തൃശൂരിലെ പെനിൻസുലബാറാണ് സ്ഥലം കാലഘട്ടം 1997 എൻ്റെ കൂടെ ഒരു സ്നേഹിതനുണ്ട്, റോയിച്ചൻ!
ഒരു താടിവച്ച ചെറുപ്പക്കാരൻ കുറേ നേരമായി ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നു
” ഇവിടെ കണ്ടു പരിചയമില്ലല്ലോ, എവിടെയാ വീട്?”
റോയി എന്നോടു പതിയെ പറഞ്ഞു ” ഒന്നും പറയേണ്ട ! ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുക എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഒഴിവാകാം, പുലിവാലാകും കണ്ടിട്ട് തോന്നുന്നു ”
“അത് മര്യാദയാണോ റോയിച്ചാ? ”
“എടാ പല സ്ഥലത്തും പല മര്യാദയാണ്! ബാറിലും, പൂരപ്പറമ്പിലും, വീട്ടിലും ഒരേ മര്യാദയാണോ?”
താടിക്കാരൻ അക്ഷമനായി ” അയ്! ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് പറയാതെ നിങ്ങൾ പരസ്പരം പറയുകാ? നല്ല മര്യാദ !! ” തൃശൂർ രീതിയാണ് എനിക്കങ്ങനെ തന്നെ പറയാനാവില്ല:
ഞാൻ പറഞ്ഞു”തൊടുപുഴ ”
“തൊടുപുഴ ന്ന് പറയുമ്പം? തെക്കാണോ ?”
“അതെ !”
” തെക്കന്മാര് മുഴവൻ കളളന്മാരാ ”
” അങ്ങിനെ പറയരുത് ! കളളന്മാർ എല്ലായിടത്തും കാണും, കണ്ണൂരുകാർ നോക്കുമ്പോൾ തൃശൂർ തെക്കല്ലേ? ഇവിടെ എല്ലാം കള്ളന്മാരാണോ? നിങ്ങൾ കളളനാണോ?”
താടിക്കാരൻ ഒച്ച കൂട്ടി ” തെക്കു നിന്നും വന്നിട്ട് വന്നിട്ട് തൃശൂവപേ രൂരുകാരെ വെല്ലു വിളിക്കുന്നോടാ നായേ? നിൻ്റെ തൊളളക്കിട്ട് ഒരെണ്ണം കീറിയാലുണ്ടല്ലോ , ഒരു നായും ചോദിക്കില്ല !! ”
ഞാൻ ന്യായം പറഞ്ഞ് ആ സഹോദരനെ ബോധിപ്പിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു . തൃശൂരുകാർ ഒല്ലൂരിന് തെക്കോട്ടുള്ളവരേക്കാൾ സത്യസന്ധരാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന ആരോഗ്യമുളള കുടിയന്മാരുടെ ചെറിയൊരു സാംസ്കാരിക കൂട്ടായ്മ ആ ചെറിയ ഹാളിൽ എനിക്കു ചുറ്റും രൂപം കൊണ്ടു. നോക്കി നിൽക്കെ അതിന് കനം കൂടി വന്നു. കൂടുതൽ ആളുകളെ ബോധവൽക്കരിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം ഞാൻ ഏറ്റെടുത്തു.
അടി കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ റോയി പറഞ്ഞു ” ഞാനും തെക്കനാണ്. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതാണ് ശരി ! തെക്കന്മാര് കളളന്മാരാണ് ! ഞാനത് ഇവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊളളാം, അവനെ തല്ലരുത് !”
താടിക്കാരൻ പറഞ്ഞു ” അത് ശരിയല്ല എല്ലാ നാട്ടിലും കളളന്മാരും നല്ലവരുമുണ്ട് ! അതിവനെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കണം”

പട്ടാളക്കാരന്‍ പറഞ്ഞ സുവിശേഷം

അന്ന് സന്ധ്യയ്ക്കു മുമ്പായിരുന്നു. ഇടവഴിയിലൂടെ ഒരു കുട്ടി ഓടുന്നതു കണ്ടു. ബീര്‍ബല്‍ സിംഗ് അവനെ പിടിച്ച് മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞു. സോമന്‍ ബയനറ്റ് മുകളില്‍ വരാന്‍ പാകത്തിന്‍ തോക്കു കുത്തി നിര്‍ത്തി. കുഞ്ഞ് നിലവിളിച്ചില്ല. എനിക്ക് കാവിലെ കുരുതി ഓര്‍മ്മവന്നു. ഞാനുറക്കെ ദേവിയെ വിളിച്ചു. വീട്ടിലെ ഉണ്ണിക്കുട്ടനെ ഓര്‍ത്തില്ല, കാരണം എന്റെ ചുമതല ജാഫ്ന മോചിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.

വേദഗണിതം

“ബഷീറിക്കാ! ഇക്കായ്ക്ക് കണക്കറിയുവോ?”
“കണക്കെന്നു വച്ചാ? പച്ചക്കറീടെ കണക്കറിയാം, തടീടെ കണക്കറിയാം, സ്കൂളിലെ കണക്കറിയില്ല”
“ഇത് സ്കൂളിലെ കണക്കല്ലാ, ടീച്ചറുടെ ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചതാ 9 മരക്കുറ്റിയുണ്ട്, അതില്‍ അമ്പതു കാളകളെ കെട്ടണം ഓരോ കുറ്റിയിലും വരുന്നത് ഒറ്റസംഖ്യയാവണം, അതില്‍ ഒരു കാള പോലും രണ്ടു കുറ്റിയിലായിട്ടു വരരുത്! വേദഗണിതത്തിലുള്ളതാത്രേ!”
“എന്നിട്ടു മോനു കിട്ടിയോ?”
“ഇല്ല. ഞാനൊത്തിരി നോക്കി , ഇന്നലെ ഉറങ്ങാതെ കുറേ വരച്ചും കൂട്ടീം നോക്കി!”
“അതിന് ഉത്തരമുണ്ടാവില്ല കുട്ടി, അങ്ങിനെ കെട്ടാനാവില്ല.”
“ഉത്തരമുണ്ടെന്നും നോക്കിയാല്‍ ഉറപ്പായിട്ടും കിട്ടൂന്നും പറഞ്ഞു!”
“ഞാന്‍ നോക്കീട്ട് ഒറ്റ വഴിയേയുള്ളൂ. ആദ്യത്തെ രണ്ടു കുറ്റികളില്‍ ഏഴു” വീതവും, ബാക്കി കുറ്റികളില്‍ അഞ്ചു വീതവും കാളകളെ കെട്ടുക. പിന്നേം ഒരു കാള ബാക്കി വരും അതവന്റെ ഉപ്പാന്റെ കൂടെ കെട്ടുക, അവന്റെ ഉമ്മാന്റെ വേദ ഗണിതം !!”